Fransa Gigabayt Başına Ödeme Yasasını Çıkarmadı: I-1358 Değişikliği Ne Yapardı

Fransa, kişileri gigabayt başına ücretlendiren bir yasa çıkarmadı. Böyle bir vergi yürürlükte değil ve bu değişiklik internet faturanıza gigabayt başına bir ücret getirmeyecekti.

Aslında olan şey şu: 30 Ekim 2026'da Assemblée nationale, 2027 bütçe yasası tasarısına ilişkin bir değişikliği ilk okumada kabul etti. Bu değişiklik, Fransız abonelere veri gönderen şirketleri vergilendirecekti. Yürürlükte olan bir şey yok.

Fransa insanlara gigabayt başına ödeme mi yaptırıyor?

Hayır. Öneri, Laurent Lhardit ve Sosyalist grup tarafından sunulan, projet de loi de finances pour 2027 (3210 numaralı yasa tasarısı) üzerine I-1358 numaralı değişiklik. Genel vergi kanununa 302 bis ZP'den 302 bis ZS'ye kadar maddeler eklerdi ve "taxe sur les producteurs de données numériques", yani dijital veri üreticileri vergisi adlı bir vergi oluştururdu. Vergiyi abone değil, gönderen ödeyecekti.

Metnin şu anki durumu:

• 30 Ekim 2026 Cuma günü Assemblée tarafından ilk okumada dar bir farkla kabul edildi: 21 oy kullanıldı, 11 lehte, 10 aleyhte, 35 milletvekilinin katılımıyla.
• Resmi tutanağa göre, hem genel raportör Philippe Juvin hem de hükümet, bakan David Amiel aracılığıyla olumsuz görüş bildirdi.
• Değişikliğin tanımladığı şekliyle oran, bir Fransız aboneye gönderilen gigabayt veri başına 0,055 euro. İnternet erişim sağlayıcıları ödemez: gönderen başına hacimleri sayar ve Arcep ile DGFiP gözetiminde vergi idaresine (DGFiP) üç ayda bir rapor verir.

Milletvekilleri aslında neye oy verdi?

Gigabayt başına gönderenden alınan ve manşetlere konu olan 5,5 euro sentlik oranın ötesinde, değişiklik bir sayım mekanizması ortaya koyuyor. Tek cümleyle: vergi, şirketlere Fransız abonelere gönderdikleri veri hacmi karşılığı fatura keserdi; bu veriyi alan kişilere değil.

Metnin işleyişi şöyle olurdu:

• Sayım; gönderen şirketin kimliğini, IANA tescil numarasını ve hacmi içerir. Metne göre içerik veya varış noktasına dair hiçbir kayıt istenemez. Teknik kurallar bir kararnameye bırakılmış.
• Gönderen bir CDN kullanıyorsa hacim, CDN'den çıkan akışlara eşittir; dolayısıyla kullanıcılara yakın önbellekleme sayımı azaltmaz.
• Bir üst sınır: en fazla gönderenin Fransa gelirinin %15'i veya toplam gelirinin %2'si. Yazarlar, her euroluk gelire düşen veri yükü ağır olan sektörleri, örneğin talep üzerine video ve video oyunlarını örnek gösteriyor.
• Fransa'da bir tüzel kişiliği olan gruplar, kurumlar vergisinde olduğu gibi ödeme yapar. Tüzel kişiliği olmayan gruplar 30 Ocak'a kadar bir vergi ihbarnamesi alır ve izleyen yılın 30 Mart'ına kadar ödeme yapar.

Metin ayrıca boşluklar da bırakıyor: asgari bir boyut eşiği yok, "içerik sağlayıcı" (fournisseur de contenu) tanımı yok, bir başlangıç tarihi yok. Yazarların yılda 200 milyar gigabayt ve beklenen getiri olarak 10 milyar euro şeklindeki rakamları, Google, Meta, Amazon, Netflix ve Akamai'nin trafiğin yaklaşık yarısını oluşturduğu varsayımıyla birlikte, yazarların tahminleridir; resmi bir değerlendirme değildir. Arcep'in kendi raporu, 2025 yılının sonunda son kullanıcılara aktarılan trafiğin %49'unu Akamai, Netflix, Amazon, Google ve Meta'ya atfediyor.

Kim öderdi ve bu faturanıza yansıyabilir mi?

Ödemeyi gönderen taraf yapar. Bu metin kapsamında asla gigabayt faturası almazdınız ve veri kotanıza da dokunulmazdı. Gönderene yansıtılan hesap şöyle: 1 GB, 5,5 euro sent; dolayısıyla üst sınır uygulanmadan 100 GB, 5,50 euro ederdi. Yazarların yıllık 200 milyar gigabaytı üzerinden hesaplandığında, üst sınır uygulanmadan önce bu 11 milyar euro eder.

Şirketlerin bu maliyeti yansıtıp yansıtmayacağı açık bir soru. Tartışmada bakan David Amiel, verginin yarısının, yazarların rakamlarına göre 5 milyar euronun, daha küçük içerik sağlayıcılarına, özellikle de Fransız olanlara yükleneceğini söyledi. Philippe Juvin, büyük platformların bunu reklamverenlere yansıtabileceğini söyledi. Laurent Lhardit ise bunun Facebook, Instagram veya TikTok kullanıcılarına nasıl yansıtılabileceğini göremediğini, çünkü bu hizmetlerin kullanıcıya hiçbir maliyeti olmadığını belirtti ve TF1 grubu için maliyeti 200.000 ila 300.000 euro arasında gösterdi.

• Journal du Geek haber verdi: VLC'nin arkasındaki dernek VideoLAN, verginin kendisine yılda 1 milyon euronun üzerinde bir maliyet getireceğini yazdı; Lhardit ise verginin bir üst sınırı olduğunu ve bu derneğe hiçbir şekilde uygulanmayacağını yanıtladı.
• Metinde hiçbir şey, maliyetin yansıtılmasını ne zorunlu kılıyor ne de dışlıyor. Abone olduğunuz bir hizmetin yapacağı fiyat artışı, o hizmetin kararı olurdu; üzerinizden tahsil edilen bir ücret olmazdı.

Bu metin, bağlantınıza getirilecek bir sınır değil. Tüketici tarifelerinde hacim sınırlarının nasıl işlediğini anlatan ISS veri kotaları yazımıza göz atın.

Hangi hizmetler kapsanıyor?

Manşetlerin düşündürdüğünden daha az. Değişikliğin vergi maddeleri hiçbir şirket ya da hizmet adı vermiyor. İsimleri, açıklayıcı not ve kayıt altına alınan tartışma sağlıyor. 1 Kasım itibarıyla durum şöyle.

"Şirket olarak anılıyor" ifadesi, hizmetin kendisinin değil, ana şirketin açıklayıcı notta geçtiği anlamına geliyor. Değişiklikte ne YouTube Live ne de Twitch anılıyor. Bulut depolama, yedeklemeler, görüntülü aramalar, mesajlaşma, yazılım güncellemeleri ve eşten eşe trafik de değişiklikte yok. Metin, "content provider"ın neleri kapsadığını tanımlamıyor ve bunun nerede karara bağlanacağı belirsiz.

VPN'ler kapsama dahil mi?

Metin, bir hizmet olarak da trafik olarak da VPN'lerden hiç söz etmiyor. Bu kadarı, metinle karşılaştırılarak doğrulanmış bir gerçektir. Aşağıdaki bölüm ise bizim yorumumuzdur.

Bir internet servis sağlayıcısı (ISS) tünelin içini göremez; yalnızca VPN sunucusundan gelen trafiği görür. Dolayısıyla bu sayım yöntemi altında tünel trafiği, büyük olasılıkla ISS'nin gönderen olarak gördüğü tarafa sayılırdı: VPN sağlayıcı ya da sunucusunun üzerinde bulunduğu ağ. Bu kısım doğrulanmamıştır ve kararı bir kararname verirdi. Değişikliğin açıklayıcı notunda, aktarım (transit) sağlayıcılarının ve CDN'lerin müşterilerinin adını vermek zorunda olmadığı ve onları kendi satış koşullarına göre yeniden faturalandırıp faturalandırmayabileceği yazıyor. Böylece bu trafik nedeniyle ücretlendirilen bir ağ, maliyeti sözleşmesi uyarınca bir VPN sağlayıcısına yansıtabilir. Dolayısıyla bir VPN sağlayıcı, sonuçta ödeyen taraf durumuna gelebilir ya da daha yüksek maliyetlerle karşılaşabilir. Bunu resmî olarak söyleyen olmadı. Le VPN bir VPN sağlayıcısıdır; dolayısıyla bu yorum bizi de ilgilendirir. Bugün itibarıyla Le VPN aboneleri için hiçbir şey değişmiyor, çünkü yürürlükte olan hiçbir şey yok.

Sağlayıcının konumu, sağlayıcıyı metnin kapsamı dışına çıkarmazdı. Sayım Fransız ISS'de yapılır ve metin, Fransa'da tüzel kişiliği bulunmayan grupları da kapsar. Bunun küçük yabancı şirketler üzerinde nasıl uygulanacağı ise bilinmiyor.

Bir abone için bunların hiçbiri bir çıkış yolu oluşturmaz, çünkü ücretlendirilen taraf siz değilsiniz. Bir VPN, abone olduğunuz bir hizmetin fiyat artışından sizi koruyamaz; üstelik toplam gigabayt miktarı tünel içinden geçerken azalmaz, tünel az da olsa bir ek yük ekler. Çalışma mekaniği için VPN nasıl çalışır yazımıza bakabilirsiniz.

Daha önceki bir metin ise konuyla ilgisizdir: 2026 bütçe tasarısına sunulan I-1788 numaralı değişiklik, sanal özel ağlar sunan işletmecilere, sporu finanse etmek amacıyla ve VPN'lerin korsanlığı beslediği gerekçesiyle, gelir üzerinden %1'lik bir vergi öngörüyordu. Ekim 2025'te sunuldu ve reddedildi; I-1358 ile hiçbir ilgisi yoktur.

Bu, AB'nin ağ tarafsızlığı kurallarına uyuyor mu?

AB'nin ağ tarafsızlığı kuralları olan 2015/2120 sayılı Tüzük, internet erişim hizmeti sağlayıcılarına yükümlülükler getirir; bunlar arasında Madde 3 uyarınca trafiğe eşit davranma yükümlülüğü de vardır. Bunlar bir vergi yasası değildir. Değişiklik, erişim sağlayıcılarını değil, veri gönderenleri vergilendirir; dolayısıyla iki metin farklı taraflara hitap eder. Laurent Lhardit meclise, verginin ağ tarafsızlığına saygı gösterdiğini söyledi. Bu, yazarların iddiasıdır; kesinleşmiş bir yargı değildir.

Daha geniş AB yönelimi de önemlidir. Komisyonun 21 Ocak 2026 tarihli Digital Networks Act (Dijital Ağlar Yasası) önerisi, büyük platformlara yönelik ağ ücretlerinden vazgeçti ve Agence Europe, bunu AB'nin "ağ kullanım ücretleri getirmeyecek veya sürdürmeyecek" ifadesini içeren AB-ABD çerçeve açıklamasına bağlıyor. O açıklama ağları kullanma ücretleriyle ilgilidir; bu ise devlete ödenen bir vergidir ve ikisinin çatışıp çatışmadığı henüz test edilmemiştir.

1 Kasım itibarıyla bu değişiklik hakkında ne bir mahkeme kararı ne de Arcep'ten veya Komisyon'dan bir görüş bulduk. Paris merkezli bir hukuk bürosu, aynı metnin komitedeki önceki bir sürümü için anayasal ve AB hukuku risklerine işaret ediyor:

• değere değil, gigabayt cinsinden ölçülen ham hacme dayalı bir vergi matrahı;
• tahsilat kuralları yabancı gruplara daha ağır yük bindiriyorsa kuruluş serbestisi.

Bu bir yorumcu görüşüdür, bir hüküm değildir. Arka plandaki kurallar için ağ tarafsızlığı konulu açıklama yazımıza göz atabilirsiniz.

Yasa olur mu?

Söylemek için henüz çok erken. Bir sonraki sabit tarih, 3 Kasım 2026 Salı günü öğleden sonrasına planlanmış olan bütçe tasarısının ilk bölümüne ilişkin resmi oylama. Bu oylama, değiştirilmiş haliyle tasarının ilk bölümünün tamamını kapsar; veri vergisini tek başına değil. Değişiklik yalnızca Assemblée o ilk bölümü kabul ederse geçerli olur; reddedilirse hükümetin özgün metni Senato'ya gider (Silicon).

Sırayla izlemeniz gerekenler:

• 3 Kasım'da Assemblée'de yapılacak resmi oylama.
• Hükümetin 49.3 maddesi uyarınca geçirebileceği ve bu değişikliği dışarıda bırakabilecek herhangi bir metin.
• Senato; Next'e göre Les Républicains çoğunluğu göz önüne alındığında kabul pek olası değil.
• Nihai bütçe; önlem burada hâlâ değiştirilebilir veya çıkarılabilir.
• Bir kararname; herhangi bir verginin fiilen tarh edilebilmesi için teknik sayım kurallarını belirlemesi gerekecekti.

Değişiklik, genel raportörün de hükümetin de aleyhte olmasıyla birlikte, tek oy farkıyla bir okumayı geçti. Tartışma sırasında bakan David Amiel ayrıca akışların nasıl ölçüleceğini de sorguladı. Bu, yürürlükte olan bir yasadan çok uzak. Yukarıdaki her aşama, metnin yeniden yazılabileceği veya düşürülebileceği bir noktadır; yalnızca sonuncusu, yani kararname, oranı ve sayım yöntemini bir şirketin buna göre faturalandırılabileceği bir hale dönüştürecekti.

Şimdi ne yapmalısınız?

Bugün hiçbir şeyin değişmesi gerekmiyor. Yürürlükte bir vergi yok, bir kararname mevcut değil ve Fransa'daki hiçbir abone bu metin kapsamında bir şey borçlu değil. Halihazırda bir VPN kullanıyorsanız, bu değişiklik size herhangi bir şeyi başlatmak, durdurmak ya da değiştirmek için yeni bir neden vermiyor; Fransa'da VPN'ler sayfamız bir VPN'in neyi yapıp neyi yapmadığını ele alıyor.

Yapmaya değer üç şey var:

• İnternet faturanıza gigabayt başına bir ücretin yakında yansıyacağı yönündeki herhangi bir iddiayı görmezden gelin. Değişiklik, aboneleri değil gönderenleri ücretlendiriyor ve henüz yalnızca tek bir okumadan geçmiş durumda.
• Ödediğiniz hizmetlerden gelecek fiyat bildirimlerine dikkat edin. Vergi korunursa ve bir hizmet maliyetleri yansıtmaya karar verirse, bu, sağlayıcınızdan gelen bir ücret olarak değil, hizmetten gelen bir fiyat değişikliği olarak ortaya çıkar.
• Sayım kuralları için kararnameyi bekleyin. Canlı videonun, bulut hizmetlerinin ve küçük gönderenlerin nasıl ele alınacağı ve olası bir başlangıç tarihi metinde kesinleşmemiş durumda ve bir kararnameden fazlasına ihtiyaç duyabilir.

Sıradaki dönüm noktası, 3 Kasım 2026'daki resmi oylama. Bundan sonra, Senato ve nihai bütçe, bu metnin herhangi bir biçimde varlığını sürdürüp sürdürmeyeceğine karar verecek.

Bu makale, 1 Kasım 2026 itibarıyla, o oylamadan önceki durumu yansıtmaktadır.