Google blokuje, Cisco odeszło, Quad9 odchodzi: publiczne resolvery DNS kontra francuskie nakazy antypirackie

21 października 2026 roku Sąd Sądowy w Paryżu nakazał Quad9 płacić 1 000 EUR za każdy dzień, w którym 58 pirackich domen streamingowych z nakazu beIN Sports pozostaje niezablokowanych, ułamek żądanych przez beIN 580 000 EUR dziennie, w praktyce ograniczone do około 24 000 EUR. Dzień później szwajcarski resolver non-profit ogłosił, że 24 listopada 2026 roku przestanie obsługiwać użytkowników we Francji. Sama kara nie tłumaczy tego wyjścia: przeciwko Quad9 i innym operatorom resolverów toczy się około 20 podobnych spraw, a Quad9 twierdzi, że nie przetrwa ich kumulacji.

Quad9 ma zostać drugim publicznym resolverem, który woli opuścić kraj, niż go filtrować; OpenDNS od Cisco odszedł pierwszy, w czerwcu 2024 roku, i nie wrócił. Google po cichu blokuje każdą domenę wskazaną przez sąd. Cloudflare zostawia resolver 1.1.1.1 nietknięty i blokuje zamiast tego przez swój CDN, wybór, którego ten sam sąd nie ukarał we wrześniu i październiku. Cztery resolvery, trzy odpowiedzi na te same nakazy, a ten podział pokazuje, co się dzieje, gdy krajowy reżim blokowania zderza się z infrastrukturą zbudowaną do obsługi całego świata: kto blokuje, kto odmówił, kto odszedł. I w tym samym tygodniu, w którym zapadło orzeczenie w sprawie Quad9, według Blast kancelaria premiera poprosiła francuskich dostawców internetu o gotowość do użycia tej samej dźwigni DNS wobec trzech sieci społecznościowych.

Dlaczego francuskie sądy nakazują resolverom DNS blokowanie stron?

Artykuł L.333-10 francuskiego kodeksu sportowego, obowiązujący od 2022 roku, pozwala posiadaczom praw, takim jak Canal+ i beIN Sports, zwrócić się do Sądu Sądowego w Paryżu o "wszelkie środki" wobec "każdej osoby", która może pomóc powstrzymać piractwo transmisji sportowych na żywo. Pierwsza fala nakazów trafiła do francuskich dostawców internetu, których domyślne serwery DNS blokują teraz pirackie domeny w każdym sezonie, a Arcom, francuski regulator mediów, dopisuje nowe serwisy lustrzane w miarę ich pojawiania się. Do października 2025 roku francuskie media doliczyły się ponad 5 000 blokad od stycznia 2025 roku.

Blokowanie u dostawcy internetu ma oczywisty słaby punkt: działa tylko we własnym resolverze DNS dostawcy. Wystarczy zmienić ustawienia DNS urządzenia na publiczny resolver, a lista dostawcy przestaje obowiązywać, co francuscy kibice otwarcie sobie podpowiadali. W maju 2024 roku posiadacze praw poszli więc wyżej i uzyskali nakazy bezpośrednio wobec operatorów wielkich publicznych resolverów: Google, Cloudflare i Cisco. W marcu 2026 roku paryski sąd apelacyjny utrzymał te nakazy w mocy, co było pierwszym apelacyjnym potwierdzeniem blokowania na poziomie resolverów DNS we Francji. Od maja 2025 roku ten sam artykuł owocuje nakazami wobec dostawców VPN, które śledzimy osobno w naszym rejestrze nakazów blokowania stron przez VPN według krajów.

Przyda się tu definicja, bo cały spór się na niej opiera: publiczny resolver DNS to darmowa, współdzielona globalnie książka adresowa, która zamienia nazwy domen na adresy IP dla każdego, kto zdecyduje się z niej korzystać, niezależnie od kraju, i właśnie dlatego krajowy nakaz blokowania tak źle do niej pasuje.

Kto blokuje, kto odmówił, kto odszedł: tabela resolverów

Tak wygląda stan rzeczy na 29 października 2026 roku.

Z pięciu resolverów spoza grona dostawców internetu, którym nakazano blokowanie, dwa się podporządkowują, jeden podporządkowuje się gdzie indziej, niż wskazał sąd, a dwa wolały opuścić kraj, niż filtrować globalną usługę według narodowości, Cisco w 2024 roku i Quad9 od 24 listopada. Resolvery podzieliły się na trzy sposoby, bo nakazy wymuszają kompromis, który każdy operator waży inaczej: podporządkować się i filtrować według narodowości, odmówić i ponosić kary, albo odejść i stracić rynek. Quad9 próbował drugiej drogi, a teraz wybiera trzecią.

Jak każdy z tych wyborów wygląda z francuskiego łącza?

Pisma procesowe opisują obowiązki. Oto, co te wybory faktycznie dają na ekranie.

Druga tabela wyjaśnia szczegół z pierwszej: milczenie Google. Testy TorrentFreak wykazały, że Google blokuje "bez żadnego powiadomienia", więc francuscy użytkownicy nie dostają żadnej wskazówki, że w sprawę zaangażowany był sąd. Strona HTTP 451 Cloudflare, dla odmiany, wskazuje nakaz. Przejrzystość, jak się okazuje, nie jest wymogiem nakazów; to kolejny wybór, którego każdy pośrednik dokonuje samodzielnie.

Dlaczego 17 września Cloudflare uniknął kar?

W kwietniu 2026 roku sąd nakazał Cloudflare zablokowanie 21 domen streamujących Formułę 1 oraz równoległej listy MotoGP "wszelkimi skutecznymi środkami", na sezony Formuły 1 i MotoGP 2026. Cloudflare wybrał jako środek swój CDN i zostawił 1.1.1.1 w spokoju. Canal+ wrócił do sądu, żądając 50 000 EUR za każdą niezablokowaną stronę dziennie plus tyle samo za każdą nową stronę zgłoszoną przez Arcom, rachunek, który francuskie media wyliczyły na potencjalne 1,55 mln EUR dziennie, argumentując, że faktycznie zablokowane były tylko 3 z 21 domen F1.

Sąd oddalił każde żądanie jako "ani konieczne, ani proporcjonalne". Idąc za linią orzeczniczą UPC Telekabel Trybunału Sprawiedliwości UE, uznał, że pośrednik jest zobowiązany do rozsądnych środków, a nie do gwarantowanego rezultatu, a kwietniowy nakaz pozostawił wybór środków samemu Cloudflare. To samo orzeczenie przywołuje własną weryfikację Canal+, według której 72,6 procent objętych nakazem domen było skutecznie zablokowanych, liczbę, która stoi niepogodzona obok jego własnego wyliczenia 3 z 21; sąd odczytał wyższą liczbę jako dowód rzeczywistego wysiłku. Strony, które przeskakują na inny CDN albo stawiają serwisy lustrzane, powinien, zdaniem sądu, ścigać Canal+ z nowym pośrednikiem i Arcom. Orzeczenie jest pierwszoinstancyjne i podlega apelacji.

Decyzja z 17 września nie była jednorazowa. 7 października 2026 roku ten sam sąd oddalił żądania kar beIN w dwóch równoległych sprawach na podstawie tego samego standardu rozsądnych starań, odmawiając ukarania Cloudflare, który zablokował przez swój CDN 3 z 4 nakazanych stron, oraz dwóch dostawców VPN, którzy zablokowali przez DNS na swoich francuskich serwerach 6 z 11 nakazanych stron, według relacji TorrentFreak z tych orzeczeń. Standard zobowiązania do środków ochronił każdego pośrednika, który coś zrobił. Dwa tygodnie później zadziałał w drugą stronę wobec tego, który nie zrobił nic.

Własny raport przejrzystości Cloudflare, opublikowany przed wrześniowym orzeczeniem, stawia sprawę jasno: "Do tej pory Cloudflare nie blokował treści przez publiczny resolver DNS 1.1.1.1". Blokada na resolverze, argumentuje firma, obowiązuje globalnie każdego, kto z resolvera korzysta, gdziekolwiek mieszka. Jej produkt 1.1.1.1 for Families filtruje złośliwe oprogramowanie i treści dla dorosłych, ale to dobrowolny wybór produktu, nie blokada prawna.

Dlaczego Quad9 przegrał i dlaczego opuszcza Francję?

Quad9 nie zablokował niczego i powiedział to przed sądem: jego własny dyrektor techniczny poświadczył 25 września 2026 roku, że żadna z domen z nakazu beIN nie była zablokowana w żadnym momencie. Ten nakaz, wydany 13 maja 2026 roku w sprawie transmisji tenisowych WTA, zaczął się od 6 domen i urósł do 58 przez notyfikacje Arcom. Google i DNS4EU, finansowany przez UE resolver prowadzony przez Whalebone, podporządkowały się, według francuskich doniesień. Quad9 zamiast tego złożył apelację i patrzył, jak żądana przez beIN kara rośnie do 10 000 EUR za domenę dziennie, do 580 000 EUR każdego dnia za całą listę.

Obrona Quad9 ma charakter architektoniczny. Już w grudniu 2024 roku, w obliczu wcześniejszego nakazu Canal+, szwajcarska fundacja wyjaśniała, że nie przechowuje żadnych danych o tym, gdzie są jej użytkownicy: "Nie mamy metod blokowania geograficznego, by zlokalizować działania cenzorskie", ponieważ system jest "zaprojektowany tak, by traktować każdego w każdym kraju identycznie", i jest tak "celowo, ze względu na prywatność". Jego domyślna usługa 9.9.9.9 nie przekazuje nawet danych EDNS Client Subnet, które nazywa "szarą strefą danych umożliwiających identyfikację osoby". To zostawiało mu trzy opcje, które wymienił publicznie: niedokładną blokadę tylko dla Francji opartą na zewnętrznej geolokalizacji IP, zablokowanie domen dla całego świata albo zaprzestanie świadczenia usług we Francji, tak jak zrobiło to Cisco.

Sądu to nie przekonało. W wyroku z 21 października 2026 roku, wydanym w trybie przyspieszonym co do istoty sprawy, Sąd Sądowy w Paryżu uznał, że tocząca się apelacja Quad9 nie zawiesza nakazu z 13 maja, który podlega tymczasowej wykonalności. Stwierdził, że Quad9 nie wykazał, by geolokalizowane blokowanie było niemożliwe, wskazując, że Quad9 sam deklaruje stosowanie zautomatyzowanego filtrowania na całym świecie do celów cyberbezpieczeństwa, w czym, zdaniem sądu, Quad9 zdaje się sam sobie przeczyć. I doszedł do rozstrzygającego punktu w jednym zdaniu: zobowiązany do środków Quad9 oświadcza, że nie wdraża żadnych, i już samo to uzasadnia karę. Wyrok opisuje też niewykonanie nakazu przez Quad9 jako umyślne, "inexécution volontaire". Dokładnie ten sam standard, który ocalił Cloudflare i dostawców VPN, rozsądne środki zamiast gwarantowanych rezultatów, pogrążył jedynego pośrednika, który zadeklarował, że nie podejmuje żadnych środków.

Kwota jest jednak niewielka. Zamiast 10 000 EUR za domenę dziennie sąd ustalił pojedynczą tymczasową karę 1 000 EUR dziennie, biegnącą od 21 października do wygaśnięcia nakazanych środków wraz z ostatnim meczem sezonu WTA 2026, 14 listopada 2026 roku. Quad9 szacuje maksimum na 24 000 EUR. Sąd nie zasądził kosztów żadnej ze stron i zastrzegł sobie prawo do późniejszej likwidacji kary.

Odpowiedź Quad9 przyszła następnego dnia, we wpisie na blogu zatytułowanym "Au revoir France": od wtorku 24 listopada 2026 roku Quad9 nie będzie już obsługiwać użytkowników we Francji. Nie powiedział dokładnie, jak odetnie francuskich użytkowników. Odrzuca globalne zablokowanie nakazanych domen jako "całkowicie niewykonalne", uważa blokowanie oparte na geoIP za technicznie nieprzydatne i odmawia stosowania francuskiego nakazu sądowego wobec reszty świata. W kwestii geoIP przytacza konkretną historię ze swojego niemieckiego sporu: według własnej relacji Quad9 Sony użyło VPN, by obejść blokowanie geoIP, które Quad9 tam wdrożył, a niemiecki sąd i tak uznał Quad9 za naruszającego nakaz; Quad9 ostatecznie wygrał tę sprawę z Sony, również według własnej relacji, ale to przez ten epizod fundacja traktuje blokowanie geograficzne jako pułapkę, nie kompromis.

Warto zwrócić uwagę na daty. Wyjście następuje dziesięć dni po zamknięciu okna kary, więc odejście nie oszczędza Quad9 tych 24 000 EUR; tym, czego, jak twierdzi, nie przetrwa, jest kumulacja. Jak napisał w swoim ogłoszeniu, "nie przetrwa kumulacji kar, które dopiero zostaną wymierzone w 20 innych toczących się sprawach, ani kar w przyszłych sprawach podobnych do tej wniesionej przez beIN", i dodaje, że "to nigdy nie była tylko kwestia finansowa: to kwestia zasad". Ma nadzieję, że 30 dni wyprzedzenia da francuskim użytkownikom czas na wybór innego resolvera, i ostrzega, że osoby szukające zablokowanych treści mogą sięgnąć po resolvery o niższym poziomie zaufania, bezpieczeństwa i niezawodności. Jego apelacja od nakazu z 13 maja pozostaje w toku przed Sądem Apelacyjnym w Paryżu, a Quad9 zapowiada, że będzie dalej walczyć z nakazanym sądownie blokowaniem DNS, jak powtórzył TorrentFreak.

Czy to samo blokowanie DNS mogłoby objąć media społecznościowe?

W październiku rząd przynajmniej się do tego przygotował. Według Blast, który dotarł do listu, premier Sébastien Lecornu napisał 22 października 2026 roku do szefów Orange, Bouygues Telecom, Iliad (Free) i Altice France (SFR), prosząc ich o gotowość do tymczasowego, na kilka godzin, zawieszenia dostępu do Snapchata, TikToka i Instagrama przed mobilizacją 24 października; według Blast X dopisano do listy już po wysłaniu listu. Podanym powodem była rzekoma rola platform w grabieżach z 17 i 18 października. Według odczytania dokumentów przez Clubic list opisywał środek jako rozpoznawczy i przeznaczony do użycia tylko w razie nowych zamieszek. Rząd publicznie nie potwierdził listu.

Metoda, opisana w relacji Clubic z dokumentów Blast, to ta sama, o której cały czas mowa na tej stronie: filtrowanie DNS przez operatorów, których resolvery po prostu przestałyby odpowiadać dla tych domen, z priorytetem dla sieci mobilnych 4G i 5G. Podstawą prawną, na którą powoływało się Matignon, była decyzja Conseil d'État z 1 kwietnia 2025 roku, która uznała blokadę TikToka w Nowej Kaledonii z 2024 roku za bezprawną, określając zarazem warunki, pod jakimi taka blokada mogłaby być legalna.

Na wideokonferencji 23 października, według Clubic cytującego protokół Blast, operatorzy zgłosili poważne zastrzeżenia. Nie byli w stanie w krótkim czasie zbudować blokady ograniczonej do sieci mobilnych i wybranych stref; kwestionowali konieczność i proporcjonalność środka i prosili o podpisany, uzasadniony, opublikowany akt prawny; powiedzieli też Matignon, że nie mogą zagwarantować skuteczności, bo VPN albo inna aplikacja obeszłyby blokadę na poziomie resolvera. To ostatnie zastrzeżenie to cały temat tego artykułu, dostarczony do kancelarii premiera przez samych dostawców internetu: blokada, która mieszka w resolverze dostawcy, kończy się na resolverze dostawcy. Niczego nie uruchomiono, a 24 października minął spokojnie.

Ten epizod ma tu znaczenie, bo maszyneria jest wspólna. Blokowanie DNS budowane sezon po sezonie przeciwko piractwu sportowemu, z jego nakazami sądowymi, notyfikacjami Arcom i resolverami operatorów, to ta sama dźwignia, po którą rząd może sięgnąć w kryzysie porządku publicznego, i według doniesień Blast jeden właśnie się do tego szykował.

Co to oznacza poza Francją?

Francja jest laboratorium, a inne kraje prowadzą podobne eksperymenty. Włoski AGCOM ukarał Cloudflare grzywną 14 247 698,56 EUR za trzymanie 1.1.1.1 poza systemem Piracy Shield, a w wyroku opublikowanym 17 lipca 2026 roku Regionalny Trybunał Administracyjny Lacjum utrzymał grzywnę w mocy, nazywając nieprzestrzeganie przepisów umyślnym; Cloudflare zapowiada skierowanie sprawy do Rady Stanu. Belgijskie nakazy DAZN wypchnęły OpenDNS z drugiego kraju na trzy miesiące w 2025 roku, dopóki brukselski sąd nie zawiesił nakazu. A ten sam francuski artykuł, który dosięgnął resolverów, rok później dosięgnął usług VPN: według podsumowania Rady Europy Arcom zażądał od dostawców VPN 598 domen od maja 2025 roku. Logika wspinania się w górę stosu nie zatrzymuje się na żadnej konkretnej warstwie, i dlatego operatorzy resolverów, usługi VPN i organizacje broniące prywatności wciąż powtarzają ten sam argument: każdy krok wyżej blokuje więcej użytkowników w większej liczbie krajów z mniejszą precyzją.

Dla osoby we Francji nic z tego nie czyni korzystania z publicznego resolvera ani z VPN bezprawnym. Nakazy wiążą Google, Cloudflare, Quad9 i im podobnych, nie obywateli; żaden francuski nakaz ani przepis w tej dziedzinie nie karze użytkownika za wybór serwera DNS ani za korzystanie z VPN we Francji. Zmienia się tylko to, jakich odpowiedzi te usługi mogą udzielać. Każdy, komu nie jest obojętne, jakie odpowiedzi daje mu jego książka adresowa, może przeczytać nasz przewodnik po zaufanych serwerach DNS, by zrozumieć, jak wybór resolvera wpływa na prywatność, oraz rejestr kraj po kraju, by zobaczyć, dokąd nakazy pójdą dalej.

Co zmieni się w następnej kolejności

Kilka dat wyznacza teraz ramy tej strony. 14 listopada 2026 roku, dzień ostatniego meczu sezonu WTA 2026, kończy zarówno nakazane środki, jak i okno kary dla Quad9; sąd zastrzegł sobie prawo do likwidacji astreinte, więc ostateczny rachunek, najwyżej około 24 000 EUR, zostanie ustalony później. 24 listopada to dzień, w którym Quad9 przestaje obsługiwać francuskich użytkowników. Apelacja Quad9 od nakazu blokowania z 13 maja jest w toku przed Sądem Apelacyjnym w Paryżu, a przeciwko Quad9 i innym operatorom resolverów toczy się około 20 innych pozwów; te sprawy, bardziej niż jakiekolwiek pojedyncze orzeczenie, rozstrzygną, czy jakikolwiek niepodporządkowujący się resolver może dalej działać we Francji. Ewentualna apelacja Canal+ od orzeczenia w sprawie Cloudflare z 17 września otworzyłaby na nowo kwestię zobowiązania do środków na szczeblu apelacyjnym. We Włoszech zapowiedziana przez Cloudflare skarga do Rady Stanu testuje grzywnę 14,2 mln EUR z systemu Piracy Shield. A nakazy na sezon piłkarski 2026/27, 14 podpisanych 17 lipca 2026 roku, obowiązują do końca maja i początku czerwca 2027 roku, do kiedy to, jak przewidują francuskie media, obecne ręczne rundy ustąpią miejsca zautomatyzowanemu, sterowanemu przez Arcom potokowi blokowania.